تبلیغات
پاییز وارونه

پاییز وارونه
 
مه زیبایی که مدتی ست شب ها شهرمان را  چون جزیره ای در بر می گیرد ،مه نیست.آلودگی ست.


[ پنجشنبه 26 دی 1392 ] [ 07:36 ب.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
از من بپرس امروز چه روزی است؟
می گویم شنبه
همان شنبه ای که تو رفته ای
بعد از آن هیچ چیز تغییر نکرده
گلدانی نروییده
فصلی نیامده
حتی ماهی تنگی نمرده

دمپایی هایت کنار تخت ، هنوز گرم اند
وزن طعنه واری از تو دارند
شیشه ی پنجره هنوز شفاف است
و ته چشمهایت وقتی
 به بیرون خیره می شوی ، معلوم نیست
نمی شود مثل همیشه
فهمید عطر تنت  از کدام  چمن زار بر می خیزد
نمی شود از سکوت پرسید
عمر خواب واژه ها چیست
 
اگر بر می گشتی
می توانستی تمام کنی
لبخندی را که در آینه شروعش کردی

[ سه شنبه 24 دی 1392 ] [ 12:31 ق.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
                                        

" ... می دانی؟چهره که نباشد نگاه نیست.اخم نیست.لبی برای خندیدن یا لرزیدن نیست.آن وقت نقاشی می شود آینه.آینه ای برای دیدن حال خودت وقت خیره شدن به جای خالی صورت نقاشی.برای دیدن آن چه از خودت که نمی دانی هست.حقیقتی که شاید هنوز واقع نشده.که شاید هرگز واقع نشود! و تنها مجالش از بودن،تصویر شدن در خیال باشد در ثانیه ای از خیرگی به همین بی صورتی.پیکاسو حق داشت گمان کند که کشیدن چهره از نیم رخ و تمام رخ،دروغی بیش نیست... "

                                                                                                                                                از ساره ی عزیز

                                                                                                                                                      متن کامل



برچسب ها: یادم بماند،
[ شنبه 21 دی 1392 ] [ 01:08 ق.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
دورتر می شوم
با هر بوسه ای که می فرستم
تکثیر می شوم
در چهره های نو
در عکس ها و صفحه ها
و این گونه
تنهایت می گذارم
ولی رهایت نمی کنم

 آماده بوده ام
برای دروغ گفتن به تو
چرا که دوستت داشته ام
و می خواستم عشقمان
مثل آن ابر باشد
بی شکل و شبیه
به هر آن چه می اندیشی

دستت را می گیرم
از شکاف تلفن
و صدایمان
چون امواجی خروشان
در هم می پیچد

[ چهارشنبه 18 دی 1392 ] [ 01:38 ب.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
لیز می خوریم یا نمی خوریم
شبیه فریب کاری های عشق
و آن مرد که گام بر می دارد
 محکم
مثل پیامبری
با کفش های ورزشی

برف باریده
بدون چشم بدون دهان
و چیزی که نمی فهمیم
مکث زیبای زمستان است

پناه می بریم به کافه ها
صحبت می کنیم
دود می کنیم

می گریزیم
از چیزی قدیمی و نامعلوم در سرما
و از هم می پرسیم
این فراموشی تا کی دوام خواهد آورد؟

می خندیم
می نوشیم
و فنجان های خالی
به تعداد سال های رفته است


[ سه شنبه 17 دی 1392 ] [ 08:49 ب.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
                       

نگاه که می کنم می بینم خیلی جاها به زور شعر گفته ام.خواسته ام هر طور شده بنویسم.برای همین بین کارهایم نوشته های پرت زیاد پیدا می کنید(اگر نه همه ش).صادقانه بگویم دلیلش یک جور تلاش برای مفید بودن بوده.صادقانه ترش می شود بی مصرف نبودن.یک جایی فروغ در نامه هایش می گوید روزی که شعر ننوشته باشد یا لااقل به شعر نگذشته باشد برایش تلف شده است.این را فروغ به خاطر شوق بی اندازه اش به خلق کردن گفته.این که زمان بی بهایی که می گذرد را به سکه ای تبدیل کنی برای خریدن چیزی..چیزی گران بها و حتی بی قیمت.همان افسانه ی کیمیا و طلا و مس.ولی این میان یک تفاوتی هست.فروغ شوق رسیدن به آن چیز گران بها را داشته و این انگیزه ی تقلای اوست در حالی که تقلای من حاصل یک جور گریز بوده.گریز  از تماشای قطار ثانیه ها که واگن به واگن به دره ای تاریک می ریزد بدون هیچ حاصلی.او نگران به دست آوردن بوده ،من در تکاپوی دست خالی نماندن.

خواستم نوری بتابانم به گوشه ای تاریک از ذهنم.فروغ بزرگ است.قصدم مقایسه نیست.


[ سه شنبه 3 دی 1392 ] [ 10:23 ب.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
دیگر مطمئن شده ام
دنیاها از هم جدا ست
نه تو را می شود
تمام و کمال در شعری آورد
نه سوسوی
گاه به گاه خوشبختی را
از دل واژه ها بیرون کشید


[ یکشنبه 1 دی 1392 ] [ 01:15 ق.ظ ] [ احسان موحد ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By Mihan Skin :.

درباره وبلاگ

نویسندگان
ابر برچسب ها